"Droga do szczęścia"

W piątkowe popołudnie, 17. maja gościliśmy w Bibliotece Publicznej w Kalwarii Zebrzydowskiej Panią Elżbietę Bednarczyk, Polkę mieszkającą na stałe w Australii.

Elżbieta Bednarczyk to osoba niezwykła, optymistka kochająca ludzi i kontakty z nimi. Od 25 lat zajmuje się pisaniem. Jest autorką książek dla dzieci i dorosłych – pisze opowiadania, bajki, wiersze i sztuki teatralne. Podczas spotkania czytała swoje utwory do dźwięków muzyki relaksacyjnej. Pani Elżbieta Bednarczyk uważa , iż kluczem do wszystkiego jest miłość oraz wpisane w nią szacunek i zrozumienie drugiego człowieka. Z tym przesłaniem podróżuje po Polsce chcąc dotrzeć do ludzi z nadzieją, że uda jej się dołożyć cegiełkę, by zbudować lepsze życie dla nas i przyszłych pokoleń. Po 20 latach pobytu w Australii wróciła do Polski, by podzielić się z Polakami swoimi wrażeniami i przekazać zdobytą wiedzę osobom utalentowanym artystycznie. Pani Elżbieta zaprezentowała uczestnikom spotkania swoją największą miłość - taniec. Taniec klasyczny okazał się nie do końca zgodny z jej osobowością. Pani Elżbieta, absolwentka szkoły baletowej, pragnęła czegoś innego od baletu, czegoś spontanicznego, romantycznego i odnalazła to w tańcach : arabskich cygańskich oraz flamenco. Do swoich występów przygotowuje się z ogromną dbałością o szczegóły, sama projektuje oraz szyje suknie sceniczne. Na zakończenie spotkania autorka przygotowała pokaz slajdów o Australii . Uczestnicy spotkania mieli możliwość obejrzenia zdjęć unikalnej fauny i flory australijskiej. Pokaz slajdów został ubogacony opowiadaniem o tym pięknym kraju , jego kulturze, ludności i zwyczajach.
Mimo trzech godzin spędzonych w Kalwaryjskiej Bibliotece, wielu uczestników wyraziło chęć ponownego spotkania z Elżbietą Bednarczyk. Myślę, że jest to najlepsza puenta tego spotkania.

Jolanta Paluchowska-Pępek

„Droga do szczęścia”

Idę przez życie różnymi drogami,
Tę jedną- właściwą –znaleźć próbuję.
Stąpam po skałach bosymi stopami,
W dal niewiadomą ciągle wędruję.

Gdzie jesteś, Życie-spokojne, radosne?!
Sama przemierzam tak trudną drogę.
Cierpień już dłużej dźwigać nie mogę.
Dlaczego jesteś tak bezlitosne?!

Prowadź mnie, Życie, jeszcze za rękę,
Wymaż wspomnienia czasu trudnego,
Pozwól ukoić wieczną udrękę,
Nasyć miłością …dla szczęścia mego…

Elżbieta Bednarczyk